Juni 2015

Juni


Krab die niet verhuizen kan
Noren vinden wrak Duits oorlogsschip uit WOII
Archeologisch onderzoek in het oostvoornse meer
De nieuwste octopus op deze wereld
zeehondje huilend uit zee gered
Zeldzame witte bruinvis voor Denemarken gespot
Unieke beelden van grijze walvis met twee jongen
Schoonmaakduiken zijn verboden
Nederlandse duikers proberen amfora te stelen
Waarom octopus met lege kokosnoot rondloopt
wandelende' vis rukt op naar Australië
103-jarige orka Granny gespot
Octopus neemt licht waar met huid
Wrak Byzantijns schip gevonden

Raad van State vernietigt vergunning stort slakken

30-06-2015

De vergunning die de Provincie Zeeland aan Rijkswaterstaat heeft verleend voor de stort van staalslakken - hoogovenafval met daarin zware metalen en afvalstoffen – is vandaag door de Raad van State vernietigd. Dit gebeurde naar aanleiding van de beroepsprocedure die wij samen met Stichting de Oosterschelde zijn gestart.

Onvoldoende onderzoek
‘Wij zijn blij met deze uitspraak,’ aldus voorzitter van de NOB Jack de Vries. ‘Dit betekent dat de Raad van State de procedures rondom de stort van staalslakken op deze manier afkeurt. Volgens de Raad van State is er onvoldoende onderzoek gedaan naar de gevolgen van de stort. Naast dat er voor dit gebied een nieuw besluit moet worden genomen, betekent dit ook dat in de toekomst altijd vooraf onderzoek gedaan moet worden.’

Nieuw besluit
Wat dit nu concreet betekent voor de (duik)locaties waar al gestort is, is nog onduidelijk. ‘De Raad van State heeft alleen de huidige gang van zaken afgekeurd en aangegeven dat onderzoek noodzakelijk is. De Provincie Zeeland moet dus een nieuw besluit nemen,’ vertelt De Vries.

Staalslakken: nauwelijks bescherming voor onderwaterleven
Naast dat de staalslakken zware metalen en afvalstoffen bevatten, bieden staalslakken weinig bescherming voor onderwaterleven. ‘Staalslakken zijn klein en compact, waardoor het moeilijk overleven is voor onderwaterleven. Een laag grote brokken breuksteen over de staalslakken zorgt ervoor dat bijvoorbeeld kreeften weer een schuilplek vinden en terugkomen. Hierdoor zal het onderwaterleven een stuk sneller herstellen.’

Constructieve oplossing
Volgens De Vries is het van belang dat ook in de toekomst de onderwaternatuur beschermt en behouden blijft. ‘Daarom blijven wij ons inzetten voor een constructieve oplossing samen met alle partijen.’
Bron : NOB

Krab die niet verhuizen kan

26-06-2015

Voor het eerst hebben onderzoekers een yeti-krab ontdekt nabij Antarctica. En zijn woonruimte is…beperkt.

De krab Kiwa tyleri leeft in de Zuidelijke Oceaan, zo stellen onderzoekers in het blad PLoS ONE. De krab behoort tot de zogenoemde yeti-krabben: krabben die leven in het warme water dat rond hydrothermale bronnen te vinden is en gekenmerkt worden door borstelharen die hun lijf bedekken.

Verhuizen kan niet
K. tyleri is de eerste yeti-krab die in de wateren van Antarctica ontdekt is. De krab leeft er in het warme water nabij hydrothermale bronnen. In zekere zin zit de krab gevangen in dit water: hij kan onmogelijk verhuizen naar bijvoorbeeld een andere hydrothermale bron. Het water tussen de hydrothermale bronnen is namelijk veel te koud voor de krabben.
“In zekere zin verbouwen de krabben hun eigen voedsel”

Larven
Alleen de vrouwelijke krabben (te zien op de foto hierboven) verlaten zo af en toe het warme water. Ze laten hun larven – die in het warme water niet kunnen overleven – los in het koudere water eromheen. Het grootste deel van hun leven brengen de krabben echter door rond een hydrothermale bron die ze niet kunnen verlaten.

Geen uitstapje
Omdat een uitstapje er voor de volwassen krabben niet inzit, zullen de krabben hun voedsel in hun beperkte woongebied moeten zien te verzamelen. Dat gaat de krabben prima af. In zekere zin verbouwen ze namelijk hun eigen voedsel: ze leven van bacteriën die in hun ‘vachtje’ groeien.

De krab zit niet alleen gevangen in zijn ‘woning’, de ‘woonruimte’ is ook nog eens beperkt. Per vierkante meter wonen wel meer dan 700 yeti-krabben. “De soort heeft zich aangepast aan zijn zeer kleine leefgebied – enkele kubieke meters groot – door in zeer grote dichtheid te leven en te bouwen op bacteriën die in hun vacht groeien,” concludeert onderzoeker Sven Thatje.
Bron :Scientias

Noren vinden wrak Duits oorlogsschip uit WOII

24-06-2015

Noorse amateurduikers hebben voor de kust van Noorwegen het wrak van het Duitse oorlogsschip Rio de Janeiro gevonden. Het stoomschip werd op 8 april 1940 door een Poolse onderzeeër tot zinken gebracht. Het schip, dat wapens en soldaten aan boord had, maakte deel uit van de 'operatie Weserübung', de Duitse aanval op Denemarken en Noorwegen.

Duikers waren al jarenlang op zoek naar het wrak. Toen ze een scheepslantaarn vonden met daarop het nummer van de Rio de Janeiro, wisten ze dat ze het schip gevonden hadden.

Er waren destijds 200 opvarenden van wie er 183 overleefden. Zij werden opgevangen en verzorgd door de inwoners van Liilesand en Høvåg. De Noren wisten niet dat ze een dag later zouden worden aangevallen door Nazi-Duitsland.

De Noorse overheid heeft besloten het wrak niet te bergen, maar laat het liggen waar het ligt 'als begraafplaats voor de slachtoffers'. Beelden van het wrak zijn te zien bij de Noorse omroep NRK.
RTL Nieuws / ANP

Archeologisch onderzoek in het oostvoornse meer

22-06-2015

Maritiem archeologen van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed doen van 4 tot en met 22 juni 2015 onderzoek in het Oostvoornse Meer, een unieke erfgoedlocatie in Nederland. Deze voormalige zeearm en doorvaarroute naar de haven van Rotterdam ligt vol met resten van 16e- en 17e-eeuwse schepen. De gemeente Westvoorne gaat de uitkomsten van het archeologisch onderzoek gebruiken bij de gebiedsvisie die op dit moment wordt ontwikkeld.

Maritiem archeologenlaten een duiker te water vanaf een schipDe rijkdom van het maritiem erfgoed in het Oostvoornse Meer is ongekend. Veel is nog onbekend over de archeologische vindplaatsen in het meer. Bij eerder onderzoek ontdekten de archeologen van de Rijksdienst meerdere locaties. Deze zijn ook in kaart gebracht. Nu worden twee wrakken verder onderzocht. De aanleiding om ze nu te onderzoeken, is de terugkeer van de paalworm (Teredo navalis) in het Oostvoornse meer. Deze paalworm vreet het hout van de wrakken op waardoor ze in hoog tempo kunnen verdwijnen. De Rijksdienst kijkt naar mogelijkheden om dat te stoppen.

Daarnaast wil de gemeente Westvoorne laten onderzoeken of deze wrakken opengesteld kunnen worden voor een breder publiek. Het Oostvoornse Meer is een van de meest populaire duikplekken van Nederland en heeft de potentie om nog veel meer te worden dan dat: een onderwaterpark of zelfs een onderwatermuseum. Dit idee speelt dan ook een prominente rol in de gebiedsvisie die de gemeente Westvoorne ontwikkelt voor de herinrichting van het Oostvoornse Meer.
Bron RCE

De nieuwste octopus op deze wereld

22-06-2015

Een onderzoekster aan het Monterey Bay Aquarium in Californië heeft een nieuwe octopussoort ontdekt. Stephanie Bush zoekt nu een naam voor haar ontdekking. "Hij is zo liefelijk dat ik eraan denk om hem 'adorabilis' te noemen", zegt zij.

Stephanie Bush is postgraduaatstudente aan het Monterey Bay Aquarium Research Institute. "Ik moet deze ontdekking heel ernstig nemen, maar deze kleine octopus tovert onvermijdelijk een glimlach op mijn gelaat en dat van mijn collega's. Wetenschappers zijn per slot van rekening ook maar mensen". De ontdekking lijkt sterk op een flapjack octopus, maar vertoont genoeg verschillen om van een nieuwe soort te kunnen spreken.

zeehondje huilend uit zee gered

15-06-2015

Het babyzeehondje dat gistermiddag uit het water van de Waddenzee werd gered, was niet de enige. Volgens haar redders van de Koninklijke Nederlandse Reddingmaatschappij zijn er gisteren elf zogeheten huilers binnengebracht bij de zeehondencrèche in Pieterburen.

De reddingsboot van de KNRM voer gistermiddag terug naar thuisbasis Lauwersoog na een actie op het Wad. Daar zagen ze opnieuw een jonge zeehond die hen op de heenweg al was opgevallen, omdat hij in de buurt van een boei rondzwom. Pasgeboren zeehondjes die hun moeder kwijt zijn blijven vaker in de buurt van zo’n boei rondzwemmen, roepend om hun moeder.

Toen ze de huiler weer zagen is een van de bemanningsleden de zee in gedoken, waar hij de babyzeehond uit het water kon vissen. Op de beelden die zijn collega's maakten is goed te horen hoe babyzeehonden aan hun bijnaam huiler komen.

Waarschijnlijk gaat het om een vrouwtje van zo’n twee dagen oud, zegt Ed Huisman van de reddingbrigade uit Lauwersoog. "Ze heeft geluk gehad, als wij het niet gevonden hadden dan was het waarschijnlijk wel gebeurt geweest met haar." Het zeehondje, dat inmiddels de naam Tjark heeft gekregen, was behoorlijk vermagerd en de navelstreng hing nog aan haar lichaam.
Bekijk de beelden van de reddingsactie

Zeldzame witte bruinvis voor Denemarken gespot

15-06-2015

De laatste 100 jaar is het slechts 15 keer gebeurd: een witte bruinvis die zich aan de mens laat zien. Op 8 juni spotte YouTubegruiber Peter Hofman nabij Denemarken in de Baltische Zee het zeer bijzondere dier.

Bioloog Fabian Ritter van de organisatie 'Whale and Dolphin Conservation' (WDC) bekeek de bijzondere beelden. Niet alleen het feit dat het dier gespot werd is bijzonder, ook het gedrag van de witte bruinvis was uitzonderlijk. "Het zoogdier lijkt met de boot te spelen en geniet van het spel met de golven. Dit is ongewoon gedrag voor deze diersoort."

Donkere bruinvissen zijn niet ongewoon in die regio, maar witte bruinvissen laten zich zelden zien. Het beest werd gespot in 1911, 1928, 1929, 1937 en 1988 in Oekraïne, Schotland, Ierland en Denemark. In 2007 werd er eentje gezien onder de Golden Gate Bridge in San Francisco.

Ritter legt uit dat de witte kleur van de bruinvis een gevolg is van een genetische ziekte waardoor er pigment in de huid ontbreekt. Het is een minder extreme vorm van albinisme. Deze aandoening is erg zeldzaam, maar er worden nog wel meer witte zeezoogdieren gespot. Zo liet in het verleden een witte orka zich aan de kust van Rusland zien. In Australie hebben verschillende mensen al melding gemaakt van een witte bultrugwalvis, die de bijnaam Migaloo kreeg.
Bron : HLN

Unieke beelden van grijze walvis met twee jongen

06-06-2015

Walvisspotters konden begin deze week hun ogen niet geloven toen ze tijdens een boottocht bij Californië (VS) een grijze walvis zagen met twee jongen. Voor zover bekend is dit nog nooit eerder vertoond en zeker niet op beeld vastgelegd.

Het bijzondere groepje werd waargenomen in de wateren bij Dana Point in Californië. In een verklaring heeft kapitein Dave Anderson van het schip gezegd dat hij in 20 jaar nog nooit een walvis heeft gezien met meer dan één jong:

“Het was echt schitterend om de twee jongen naast hun moeder te zien. Het mooiste wat ik ooit heb waargenomen in de oceaan.”

Dankzij een drone konden de uiterst bijzondere beelden voor de eeuwigheid vastgelegd worden. Te zien is hoe het groepje het water doorklieft, zich niet bewust van de opwinding die zich op dat moment meester maakte van de walvisspotters.

Vermoeden
Nog niet eerder werd gedocumenteerd dat een grijze walvismoeder meer dan één jong had. Wel zijn er enkele gevallen bij dolfijnen bekend. Of er in dit geval sprake is van een tweeling of dat de moeder een tweede kalf heeft geadopteerd is niet zeker. Maar Anderson heeft een vermoeden:

“Hoewel uiterst zeldzaam denk ik toch dat het gaat om twee kalveren van dezelfde moeder. Ondanks dat het ene kalf iets langer is dan het andere was er bij geen van beide sprake van ondervoeding, wat je wel zou verwachten in het geval van adoptie.”

Beschermen
Hoe dan ook hebben de dieren een lange reis voor de boeg. Ze zijn namelijk onderweg van Mexico richting de Arctische wateren, om zich daar tegoed te doen aan het grote voedselaanbod. Voor de moeder zal het een zware reis worden, want een walvisjong komt gemiddeld 25 kilo aan per dag. Bij één jong verliest de moeder tijdens zo’n reis tot wel een derde van haar lichaamsgewicht door het voeden, laat staan welke gevolgen twee jongen zullen hebben. Ook zal het een stuk moeilijker zijn om haar jongen te beschermen tegen aanvallen van orka’s en bedreigingen door menselijke activiteiten. Kapitein Anderson:

“Ze zagen er goed uit, als een grote gelukkige familie. Ik hoop van harte dat er nog meer meldingen komen van waarnemingen terwijl ze onderweg zijn. Ik doe een schietgebedje dat ze heelhuids aankomen op hun einddoel en dat hun moeder in staat is om ze onderweg van voldoende voedsel te voorzien.”

In gedachten wensen wij deze bijzondere drie een behouden reis:

Grijze walvis met twee jongen

Schoonmaakduiken zijn verboden

06-06-2015

In veel meren en plassen is het een zooitje. Lege blikjes, flessen en plastic liggen op de bodem. Veel duikverenigingen pakken dat probleem aan met ‚schoonmaakduiken’.
Schoonmaakduiken

De duikverenigingen doen dat vaak op eigen initiatief en soms ook op verzoek van de gemeente of een organisatie. Nu blijkt dat het eigenlijk helemaal niet mag. Dat meldt NOS.

“Vorig jaar dook ik naar afval in de Sloterplas en het is nu echt schoner”, zegt sportduiker Eiko Verkaik. “Het onderwaterleven in Nederland is te interessant om door plastic rotzooi te laten verzieken”, zegt ook Robert-Jan Vencken van het Amsterdamse Duikteam Manta. Duikers willen hun duikgebied graag schoon houden. Schoonmaken telt officieel als werken, waard waardoor voor de opruimduikers strengere regels gelden. Toch trekken de duikers zich daar niet al te veel van aan.

Strenge regels
Die strenge regels voor ‘schoonmaakduiken’ zijn niet nodig, vindt Riana Wassing van de Nederlandse Onderwatersport Bond (NOB). De goede bedoelingen van hobbyduikers worden door strenge regels tegengewerkt.
“Als je 30 meter onder water gaat lassen zijn de extra maatregelen logisch. Maar sportduikers die een fiets uit het water halen, dat is niet zo onveilig.”

Duikers komen onder water veel rotzooi tegen. Dit is de top 5:

Sigarettenpeuken
Verpakkingen
Plastic dopjes
Nietjes & roerstokjes
Plastic flessen

Vogens Klaas Niemeijer van de Groningse club De Otter moeten hobbyduikers niet voor schoonmaak worden ingezet.

Ook Richard Kramersen van Neptunes uit Hengelo vindt de scheidingslijn tussen beroeps- en sportduiken dun en waagt zich daarom niet aan de schoonmaak. “Het is niet helemaal ongevaarlijk. Wie is er aansprakelijk als er iets gebeurt?”

In Tilburg vroeg de gemeente aan een groep duikers de Piushaven schoon te maken. Volgens een woordvoerder was de gemeente zich “niet bewust van de veiligheidsmaatregelen”. De duikers hielpen dus gewoon mee, zonder decompressietank.

De NOB wil nu minder strenge regels in de situaties die vallen tussen beroepsduiken en sportduiken. Tot die tijd moeten de duikers oppassen dat hun schoonmaakactie geen werk wordt. Schoonmaakduiken is volgens Wassing “op eigen risico”.
Bron : Nieuws.nl

Nederlandse duikers proberen amfora te stelen

06-06-2015

Drie Nederlandse duikers zijn aan de Spaanse Costa Brava gearresteerd toen zij bezig waren een door hen opgedoken Romeinse amfora (kruik) uit de tweede eeuw voor Christus in hun boot te laden. Het gaat om drie mannen van 46 tot 49 jaar. Zij worden verdacht van smokkel, diefstal en een misdrijf tegen het historisch erfgoed.

Goed voorbereid
De verdachten waren volgens de politie goed voorbereid. Ze hadden gereedschap bij zich om de zeebodem te onderzoeken en een kist om de buit in te vervoeren. De mannen werden betrapt in het kustgebied van Cap de Creus ten zuiden van de grens met Frankrijk. Daar zijn ten minste zeven schepen uit de Romeinse tijd vergaan.

Onderzoekers van de Catalaanse archeologische dienst CASC hebben inmiddels vastgesteld dat de amfora uit de omgeving van Napels kwam en werd gebruikt voor het transport van wijn. De precieze waarde is nog niet vastgesteld. Die is bepalend voor de straf die de Nederlanse mannen kunnen krijgen.

"Ernstige misdrijven"
De woordvoerder sprak tegen het Nederlandse persbureau ANP over ernstige misdrijven. "Op de diefstal van dit soort voorwerpen staat een celstraf van één tot drie jaar." Als de mannen schuldig worden bevonden aan de vernieling van een archeologische vindplaats, kunnen zij één tot drie jaar gevangenisstraf extra krijgen. Smokkel wordt meestal afgedaan met een geldboete.
Bron : HLN

Waarom octopus met lege kokosnoot rondloopt

03-06-2015

Je hoeft niet over een wervelkolom te beschikken om briljant te zijn. Kijk maar eens wat deze octopus presteert met een lege kokosnoot.

Toen YouTuber Poussin Diver op de zeebodem filmde, was hij getuige van een geweldig tafereel. Een octopus was op wandel met een lege kokosnoot. Met zijn tentakels hield hij de beide kokoshelften stevig vast terwijl hij het hazenpad koos. De reden waarom maakt deze beelden alleen maar fascinerender.

De octopus had de vooruitziendheid om de schelpen van de lege vrucht mee te zeulen naar een plek op de zeebodem waar er weinig tot geen schuilplaatsen zijn. De duiker filmde hoe het dier op een zelf uitgekozen plekje letterlijk in zijn schelp kroop, helemaal beschermd en verstopt als hij was voor mogelijke aanvallen van vijanden.

Prachtig om te zien! Nog maar eens een bewijs dat octopussen allesbehalve dommeriken zijn.

Octopus met kokosnoot

wandelende' vis rukt op naar AustraliŽ

03-06-2015

De 'wandelende' vis rukt op naar Australië en daar is het land niet blij mee. Wetenschappers van de James Cook University waarschuwen ervoor dat deze agressieve klimbaarzen een gevaar kunnen vormen voor de inheemse soorten. Dat meldt het Australische blad de Sydney Morning Herald dinsdag.

Klimbaarzen kunnen zich al kruipend op het land voortbewegen en 'wandelen' zo van poel naar poel. Het zijn zoetwatervissen met longen, die tot zes dagen uit het water kunnen overleven. Als ze zelf de prooi worden van grotere dieren kunnen ze zich laten opzwellen om zo hun aanvaller te laten stikken. Volgens wetenschappers van de James Cook University is de klimbaars vanuit Papoea-Nieuw-Guinea aan een opmars bezig en heeft hij de Torres Strait-eilanden Boigu en Saibai al bereikt. Vandaar zouden ze Noord-Australië kunnen 'binnenvallen' als er geen actie ondernomen wordt. Ze klampen zich vast aan vissersboten en reizen zo van de ene plaats naar de andere.
Bron AD

wandelende vis

103-jarige orka Granny gespot

03-06-2015

Recent is “Granny”, de oudste voor zover bekend nog levende orka van 103 jaar, gespot voor de westkust van Canada. Zij zwom daar samen met haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Voor natuurliefhebbers is dit fantastisch nieuws, maar voor SeaWorld komt dit nieuws hard aan.
SeaWorld beweert op haar website dat niemand zeker weet hoe oud orka’s kunnen worden, terwijl de cijfers die beschikbaar zijn een vrij goed beeld geven over de levensverwachting van orka’s. Veel orka’s in SeaWorld sterven voordat ze 20 jaar zijn. De orka’s in SeaWorld worden al vanaf een (te) jonge leeftijd gedwongen om zich constant voor te planten, wat ook een oorzaak kan zijn voor het afnemen van hun algehele gezondheid.

Orka’s zwemmen in het wild enorme afstanden, tot wel 160 kilometer, per dag. In gevangenschap hebben zij niet de mogelijkheid om afstanden die hier maar een klein beetje bij in de buurt komen af te leggen. Langeafstand zwemmen levert een grote bijdrage aan de psychologische gezondheid en het welzijn van de orka’s. SeaWorld blijft daarentegen bij hoog en laag beweren dat het afleggen van zulke afstanden per dag geen integraal onderdeel uitmaakt van de gezondheid en het welzijn van de orka’s, maar dat dit noodzakelijk is voor het vangen van voedsel. Dit alles om het opsluiten van orka’s in veel te kleine bassins maar te kunnen blijven verdedigen.

Sinds Granny voor het eerst werd gespot ergens in het begin van de jaren ’30 denkt men dat zij in al die jaren slechts 2 kinderen op de wereld heeft gezet. Granny en haar kroost zijn onafscheidelijk. Samen met hen legt ze ongelofelijke afstanden af. In SeaWorld worden moederorka’s vaak gescheiden van hun jonkies, wat enorme mentale en emotionele spanning veroorzaakt en de ontwikkeling van jonge orka’s ernstig verstoort.

Granny is geen uitzonderlijk geval. Zij laat zien wat normaal is in het wild en dat de manier waarop SeaWorld met orka’s omgaat abnormaal is. Orka’s in het wild worden dan misschien niet allemaal zo oud als Granny, toch leven zij vele malen langer dan orka’s in gevangenschap. NOAA (vrij vertaald naar het Nederlands: Amerikaanse nationale oceaan en omgevings administratie) schat dat vrouwtjes orka’s in het wild wel 50 tot 60 jaar oud kunnen worden. Zij zijn in de gelegenheid om lange afstanden te zwemmen en te leven omgeven door familie. In tegenstelling tot de orka’s in SeaWorld hebben de orka’s in het wild waarschijnlijk veel meer plezier in het leven.
Bron: The Dodo ©PiepVandaag.nl Lianne Raat

Octopus neemt licht waar met huid

03-06-2015

Octopussen kunnen licht waarnemen met hun huid. De huid van de inktvissen bevat rodopsine, een lichtgevoelig eiwit dat ook in het netvlies van mensen voorkomt. Zo blijkt uit twee nieuwe studies. Daarnaast reageren de cellen waarmee octopussen hun lichaamskleur aanpassen aan hun omgeving (chromatoforen) sterk op licht.

Dat melden Amerikaanse wetenschappers in twee artikelen in het wetenschappelijk tijdschrift Journal of Experimental Biology.
Kegeltjes
Octopussen beschikken over twee zeer goede ogen. Maar wetenschappers vermoeden al langer dat de dieren ook licht kunnen waarnemen via hun huid met specifieke eiwitten, omdat veel weekdieren dat ook kunnen. Deze organismen zijn verwant aan inktvissen. Om eiwitten in het lichaam van octopussen te lokaliseren onderzochten twee Amerikaanse biologen van de Universiteit van Californië de huid van de dieren op moleculair niveau.
Ze vonden bewijs voor de aanwezigheid van rodopsine in de zenuwuiteinden van de dieren. Dit eiwit komt ook voor achter de staafjes en kegeltjes in het menselijk oog.
Donker
De wetenschappers hebben ook de reactie van de octopushuid op licht getest door stukjes weefsel af te nemen bij de dieren en onder een lamp te houden. Zodra het licht op de huidstukjes viel, zetten de chromatoforen in het weefsel onmiddellijk uit. "Zo'n snelle reactie hadden we niet verwacht", zegt hoofdonderzoeker Todd Oakley in de New York Times.

Het onderzoek toont aan dat octopussen niet alleen hun ogen gebruiken om hun lichaamskleur af te stemmen op hun omgeving: in zekere zin kan hun huidoppervlak ook worden gezien als een groot oog.
Door: NU.nl/Dennis Rijnvis

Wrak Byzantijns schip gevonden

03-06-2015

In de Zwarte Zee heeft een Russisch team het wrak van een Byzantijns schip gevonden ter hoogte van de havenstad Sebastopol, op de Krim. In het wrak staken tientallen amforen die dateren uit de 10de en 11de eeuw, zo meldt het hoofd van de expeditie.

"We kunnen stellen dat het een unieke ontdekking is", zegt historicus Viktor Lebedinski, hoofd van het Russische team. Het wrak werd gevonden op een diepte van 82 meter op de bodem van de Zwarte Zee. Het vaartuig zou vermoedelijk het grootste Byzantijnse schip zijn dat ooit werd ontdekt, zeggen de onderzoekers. De ontdekking laat ons toe de culturele en commerciële relaties en structuren uit de periode, en de koopvaardij in de Zwarte Zee beter te begrijpen, luidt het.

Volgens de eerste hypotheses zou het schip gezonken zijn na een botsing met een ander schip. De onderzoekers vermoeden dat de resten van dat tweede schip ook op de bodem van de zee liggen. "Zaak is nu om het wrak te conserveren en te beschermen tegen plunderaars", zegt Roman Doenajev, directeur van de duikclub die aan de basis ligt van de ontdekking.
Bron: HLN.be