April

April


Zeeleeuw steelt vangst van oserende visser
Walvis doet dansje met duiker
Dolfijn verbruikt meer energie in lawaaiig water
Illegale vissers leveren buit in
Duikers snijden touw los van nek rifhaai
Nauwelijks bruinvissen langs Nederlandse Noordkust
Oog in oog met enorme pijlstaartrog
Nieuwsgierige potvis zorgt voor prachtige beelden
Vampierinktvis start 100 keer een nieuw gezin
Bultrugwalvissen niet meer met uitsterven bedreigd
170 jaar oud glas champagne
Mosselbanken van levensbelang voor Waddenzee
Grijze walvis legt wereldreis af
Miljoenenschat van recorddiepte opgedoken
Octopus neemt vorm aan van andere dieren
Walvisjacht: Japan op het matje geroepen
Ex-werknemers: Orka's Seaworld vol medicijnen
Rambo de octopus blijkt uitstekende fotograaf
Klimaatverandering bedreigt fish and chips
School karpers valt roeiteam aan
Goudvissen nemen meer in Colorado over
Japan heropent jacht op walvissen
Verrassing! Jonge schildpad blijkt actieve zwemmer
Amerikaanse marine doodde walvissen met sonar
Keert het tij ten goede voor Pacifische orka’s?
Bijzonder ei gevonden van blonde rog
Duiker onwel na duik bij de Bergse Diepsluis
Mini-onderzeebootpiloot worden?
Antwerpse Zoo presenteert rifaquarium

Zeeleeuw steelt vangst van poserende visser

29-04-2015

Het lijkt op het eerste gezicht een grappige dierenfoto die net op het juiste moment werd genomen, maar het liep begin deze maand ei zo na fout af voor deze 62-jarige man. Want hoewel zeeleeuwen zelden mensen aanvallen, werd Daniel Carlin wel door het dier van zijn boot gesleurd toen de vis wilde stelen en ook zijn hand meesleurde.

Daniel Carlin stond breed te lachen voor een foto met een vis die hij gevangen had in San Diego, toen de hongerige zeeleeuw uit het water sprong en ermee aan de haal ging. Jammer genoeg voor Carlin greep het dier van rond de 135 kilogram daarbij ook zijn hand beet, waarop de man overboord gesleurd werd en met "ongelooflijke kracht" in het water terechtkwam.

Carlin werd naar eigen zes meter meegesleurd onder water en vreesde voor zijn leven. Hij kon uiteindelijk ontsnappen en terugzwemmen naar zijn boot maar hield er verschillende verwondingen aan over. Hij werd naar het ziekenhuis gebracht voor de bijtwonden aan zijn hand en been na het "angstaanjagende" incident.

Tegenover de lokale nieuwszender ABC10 beschreef hij gisteren het moment dat hij door de zeeleeuw werd meegesleurd: "Op het moment dat Trish [zijn vrouw] 'smile' zei, kwam de zeeleeuw naar boven en greep mijn hand en de vis tegelijkertijd beet, sleurde mijn arm recht naar beneden, waardoor mijn borstkas met "ongelooflijke kracht" werd samengedrukt", aldus Carlin. "Het was angstaanjagend. Toen de zeeleeuw me mee naar beneden sleurde en aan die snelheid, wist ik dat ik ging sterven."

"Ongebruikelijk"
Andere booteigenaars beschreven de aanval als opmerkelijk en 'beangstigend'. Volgens luitenant John Sandmeyer, die ter plekke werd geroepen, is dit soort aanval ongebruikelijk. "Uiteraard is [Carlin] een beetje in shock en was dit een moeilijk incident, heel ongebruikelijk, dit gebeurt normaal niet" klonk het kort na de aanval op 5 april. Zeeleeuwen blijven meestal op afstand en vallen doorgaans geen mensen aan.
Bron HLN

Stelende zeeleeuw

Walvis doet dansje met duiker

29-04-2015

Een Caribische toergids heeft een opmerkelijke band gesmeed met een groep lokale potvissen. In een prachtige video is te zien hoe een van de kolossale dieren de draaiende bewegingen van de duiker probleemloos beantwoordt.

"Ik denk niet dat er een andere plaats in de wereld is waar walvissen dit doen. De ervaring is zo krachtig", deelt Andrew Armour. De duiker en toergids op het eiland Dominica kreeg ondertussen al de bijnaam 'whale whisperer'. Deze indrukwekkende beelden laten zien waarom

Walvis doet dansje

Dolfijn verbruikt meer energie in lawaaiig water

25-04-2015

In wateren met veel scheepvaart moeten dolfijnen harder ‘praten’ om elkaar te kunnen verstaan. En nu blijkt uit onderzoek dat het verheffen van de stem de dolfijn flink wat extra energie kost.
Onderzoekers verzamelden een aantal dolfijnen die in gevangenschap leefden en leerden ze om zachtjes en hard te ‘fluiten’. Terwijl de dolfijnen floten, werd met een speciale kap gemeten hoeveel zuurstof ze consumeerden om zo een beeld te krijgen van de energie die de dieren tijdens het ‘fluiten’ verbruikten.

Tachtig procent
Uit het onderzoek blijkt dat de dolfijnen wanneer ze op hun hardst floten zo’n tachtig procent meer zuurstof verbruikten dan wanneer ze rustten. Uit eerder onderzoek is al gebleken dat dolfijnen hun fluitsignalen vaker herhalen wanneer boten naderen. Dit onderzoek suggereert nu dat de dolfijnen daarbij flink wat extra energie verbruiken.

Jonge dolfijnen
“Als ze (de dolfijnen, red.) herhaaldelijk worden blootgesteld aan een hoop lawaai, dan zal die herhaaldelijke inspanning van harder, langer of vaker kreten slaken een significante impact hebben,” stelt onderzoeker Marla Holt. Met name jonge dolfijnen die nog in de groei zijn en vrouwtjes die hun jongen nog voeden, kunnen door extra energieverbruik in de problemen komen, wanneer ze reeds moeite hebben om genoeg voedsel te verzamelen. De onderzoekers benadrukken bovendien dat dolfijnen wanneer ze geconfronteerd worden met scheepvaart vaak niet alleen meer en harder geluid maken. Ze slaan vaak ook met hun staarten op het water of springen uit het water. Dat zorgt er waarschijnlijk voor dat ze nog meer extra energie verbruiken.

“Als ze dit voor langere tijd moeten doen, dag in, dag uit, dan kan de cumulatieve invloed daarvan reden tot zorg zijn,” stelt onderzoeker Dawn Noren. “Hoeveel meer vis moeten ze eten om dat te compenseren? Dat is een zorg voor deze walvissen, omdat we weten dat hun voedselbronnen mogelijk al beperkt zijn.”
Bron : Scientias

Illegale vissers leveren buit in

25-04-2015

Twee mannen die illegaal aan het vissen waren bij de Brouwersdam op Goeree-Overflakkee zijn dinsdagochtend op heterdaad betrapt door de politie. Ze kregen een bekeuring en moesten hun gevangen vis afgeven bij zeehondenopvang A Seal in Stellendam.

illegale vissers
Tijdens hun surveillance zagen agenten van basisteam Haringvliet dinsdagochtend vroeg twee mannen op de Brouwersdam die zich verdacht gedroegen. Bij controle bleken zij vissen te stropen in de Noordzee met een staandwantnet (of warrelnet). Deze netten zijn van dun nylondraad en ‘staan’ op de bodem met verzwaard lood. Aan de bovenlijn zijn ze te herkennen aan drijvers. Kleine vissen en zeezoogdieren zwemmen zo tegen een muur van visnet aan en raken hierin verstrikt. Staandwantnetten veroorzaken veel bijvangst.

Langzaam sterven
In de auto van de illegale vissers troffen de agenten het net aan, waarin nog levende vissen verstrikt zaten. Vreselijk voor de dieren om op deze manier langzaam te sterven. De gevangen vis bestond onder meer uit ondermaatse zeebaars en zeeforel, die allebei na vangst teruggezet moeten worden. Om te mogen vissen in het kustgebied bij de Brouwersdam is daarnaast een speciale vergunning nodig die de mannen niet hadden.

Hierop nam de politie de vissen en netten in beslag. De mannen kregen een bekeuring en het Openbaar Ministerie gelastte ze de gevangen vis af te geven bij zeehondenopvang A Seal in Stellendam.
Bron ©PiepVandaag.nl Angelique Lagarde

Duikers snijden touw los van nek rifhaai

23-04-2015

Duikers van Stuart Cove Dive op de Bahama’s zagen begin april een haai rondzwemmen met een touw om haar nek. Dat zag er ernstig uit, het touw sneed diep in haar huid en kieuwen. De duikers hadden deze haai vaker gezien, maar konden haar eerder niet benaderen. Het dier leek nu alsnog om hulp te vragen, door dicht bij de duikers te zwemmen en zich eenvoudig vast te laten pakken. Nadat het touw met een mes was doorgesneden en losgetrokken, bleef de haai in de buurt en liet zich zelfs aanraken. De duikers houden de haai de komende tijd in de gaten, om te zien of ze goed herstelt.

Duiker Charlotte Faulkner: “Doordat we dagelijks een duik maken waarbij we haaien voeren, kunnen we ze helpen. Voornamelijk door mensen voor te lichten, maar ook door vishaken- en lijnen van de dieren te verwijderen. Dit is de eerste keer dat een haai ons zelf benaderde voor hulp.”

Sommige wilde dieren in nood weten blijkbaar instinctief tot wie ze zich moeten wenden. Zo verwijderde in 2013 een duiker bij Hawaii een vislijn waarin een dolfijn verstrikt was geraakt en zwom vorig jaar een zeeschildpad zelf naar een schildpaddenziekenhuis in Florida om zich van een visnet te laten bevrijden.

Jaarlijks worden vele zeedieren het slachtoffer van afval. Stuart Cove Dive doet daarom geregeld mee aan ‘Dive against Debris’ van Project Aware, om tijdens het duiken rotzooi als visgerei op te ruimen.

Nauwelijks bruinvissen langs Nederlandse Noordkust

23-04-2015

Langs de Nederlandse Noordzeekust worden nauwelijks nog bruinvissen gezien. Volgens Mardik Leopold, onderzoeker bij Imares, is dat een uitzonderlijke situatie. Maar wat nu precies de reden hiervoor is, is onbekend.

Leopold: “Normaal komen er, zeker in het voorjaar, iedere dag meldingen binnen van mensen die bruinvissen hebben waargenomen. Dit jaar is het stil. En er spoelen ook bijna geen bruinvissen aan, dus ze zijn er gewoon niet.”Het kan een tijdelijk dipje zijn, maar het kan ook duiden op een omslag in zee. “Als deze toppredator wegblijft, dan is er iets aan de hand. Maar wat? Dat is heel lastig te achterhalen.”

Leopold onderzoekt de inhoud van de maag van aangespoelde bruinvissen.

“Als er nu een drastische wijziging in het voedsel van de dieren wordt ontdekt, dan zouden we weten wat het probleem is.”

Stel dat bruinvissen bijvoorbeeld bijna geen wijting meer in hun maag hebben, dan is hun afwezigheid te duiden. Er is dan simpelweg te weinig voedsel.

Het is ook mogelijk dat het een samengaan van heel veel verschillende factoren is die ervoor zorgt dat de bruinvissen wegblijven, maar dat is een stuk moeilijker vast te stellen. Zolang er geen dieren aanspoelen kan er echter ook geen onderzoek worden gedaan, en is er dus weinig zinnigs over te zeggen, vertelt Leopold. Het is wel opvallend dat er zo’n enorm verschil is met 2013, toen er juist een recordaantal bruinvissen in de maand maart werden waargenomen. Op 4 maart 2013 werden maar liefst 126 dieren gezien. Een eerder record stamt uit 2006. Zeker 79 bruinvissen werden er toen gespot.

Het afgelopen decennium kwam de walvisachtige dus juist vaak voor bij de Nederlandse kust, maar eerder blijkt het dier ook al langere tijd afwezig te zijn geweest in de Nederlandse wateren. Zo kwam in de jaren ’60, ’70 en ’80 de bruinvis niet of nauwelijks voor in de Noordzee.

Over de oorzaak hiervan zegt Leopold: “Daar zijn allemaal theorieën over, maar geen daarvan geeft een sluitend antwoord. We weten het gewoon niet.”

Niet alle wetenschappers zijn het erover eens dat de aantallen bruinvissen in de Noordzee afnemen.

Nynke Osinga: “Gelukkig heeft Stichting Rugvin, die maandelijks bruinvistellingen doet, geen afname geconstateerd in het aantal waarnemingen in het Nederlandse kustgebied.”
Bron: VroegeVogels

Oog in oog met enorme pijlstaartrog

23-04-2015

De 29-jarige Johnny Debnam uit Australië komt wel vaker pijlstaartroggen tegen in het water, maar twee weken geleden had hij een wel erg unieke ontmoeting. De documentairemaker en 'freediver' was aan het snorkelen toen een nieuwsgierig exemplaar van 150 kilogram wel héél dichtbij kwam, verschillende keren over hem zwom en zelfs even "knabbelde" op zijn hoofd.

"We waren aan het snorkelen in water van ongeveer 4 meter diep. We waren de grote pijlstaartroggen aan het filmen en ik was op de bodem aan het 'vrijduiken", aldus Debnam. "Deze rog zwom zelfs twee keer over mij en bedekte mijn lichaam volledig." "De rog knabbelde zelfs even op mijn hoofd. Het deed geen pijn ofzo", klinkt het tegenover News.com.au. "Ze doen je alleen pijn als je ze uitdaagt. Ik probeerde gewoon stil te blijven en te genieten van de ervaring. Debham schat dat het dier zo'n 150 kilogram woog en een diameter had van 1,8 meter.

De man, die nog nooit zo'n nieuwsgierige reus had gezien, waarschuwt andere duikers vaak over de gevaren van pijlstaartroggen. "Je wil zeker niet geraakt worden door de staart. Het [dier] kwam op me af, ik zat het zeker niet achterna", klinkt het.

pijlstaartrog

Nieuwsgierige potvis zorgt voor prachtige beelden

22-04-2015

Wetenschappers konden hun ogen niet geloven toen ze met hun robotonderzeeër plots een zeer zeldzame potvis wisten te filmen. De nieuwsgierige kolos zwom enorm dicht bij het toestel en dat leverde speciale en mooie beelden op.
© Screenshot Youtube.

Wetenschappers van het E/V Nautilus schrokken nogal toen een gigantische en zeldzame potvis langs hun robotonderzeeër in de Golf van Mexico zwom, op ongeveer 600 meter onder het wateroppervlak. Ze hadden nooit verwacht het zeldzame dier van zo dichtbij te mogen aanschouwen.

Potvis

Vampierinktvis start 100 keer een nieuw gezin

22-04-2015

De meeste pijlinktvissen zetten in één klap al hun nageslacht op aarde en sterven dan. Maar de vampierinktvis is een uitzondering, zo blijkt uit nieuw onderzoek. De inktvis begint mogelijk tot wel honderd keer een nieuw gezin.

Onderzoekers kwamen tot die verrassende ontdekking toen ze veertig vrouwelijke vampierinktvissen ontleedden. Veel van de vrouwtjes bleken al eens nageslacht op de wereld te hebben gezet, maar nog genoeg eitjes te bezitten om dat nog vele malen te doen. Eén vrouwtje bleek al 3800 eitjes los te hebben gelaten, maar er nog zo’n 6500 te bezitten. Aangenomen wordt dat de vrouwtjes ongeveer 100 eitjes per keer loslaten. Dat zou betekenen dat dit vrouwtje dus al 38 keer een nieuw gezin is gestart en nog genoeg eitjes bezit om dat nog eens 65 keer te doen.
Pauze
En dat is bijzonder. De meeste pijlinktvissen zetten in één keer al hun nageslacht op aarde om vervolgens het loodje te leggen. Maar de vampierinktvis doet dat dus blijkbaar anders. De onderzoekers ontdekten dat veel vrouwelijke vampierinktvissen die reeds jongen op de wereld hebben gezet nog heel veel onrijpe eitjes bezaten. Het suggereert dat de vrouwtjes nadat ze hun nageslacht op de wereld zetten een pauze inlassen. Mogelijk verzamelen ze in die pauze energie om aan een nieuwe lichting jongen te beginnen.

Maar waarom?
Waarom houden de vampierinktvissen er deze tactiek op na? Waarschijnlijk heeft het alles te maken met hun levensstijl, zo stellen de onderzoekers in het blad Current Biology. Vampierinktvissen leven op een diepte van zo’n 500 tot 3000 meter. En daar gaat het leven langzamer. Er is relatief weinig zuurstof voorhanden en ook moeten de inktvissen het met caloriearm voedsel zoals zoöplankton doen. Waarschijnlijk zijn de vampierinktvissen dan ook simpelweg niet in staat tot het stichten van één gezin, maar moeten ze die energievretende gebeurtenis over meerdere fasen uitsmeren.

Het onderzoek geeft ook meer inzicht in de levensduur van de vampierinktvis. Zo wijst alles erop dat de vampierinktvis aanzienlijk langer leeft dan inktvissen die op minder grote diepte wonen doorgaans doen.
Bron : Scientias

Bultrugwalvissen niet meer met uitsterven bedreigd

22-04-2015

De Verenigde Staten hebben gisteren voorgesteld om een groot deel van de populatie bultrugwalvissen van de lijst met bedreigde diersoorten te halen. De inspanningen die sinds 1970 wereldwijd ondernomen werden om het zeezoogdier te beschermen, hebben hun vruchten afgeworpen, zo klinkt het.
De Amerikaanse Nationale Oceanische en Atmosferische Dienst (NOAA) stelt dat tien van de veertien populaties niet langer als bedreigde diersoort aangemerkt hoeven worden.

De industriële visvangst had eerder nog een sterke achteruitgang van de walvissoort veroorzaakt. Maar de afgelopen vier decennia waren de dieren beschermd, waardoor hun aantal in de meeste leefgebieden weer toenam. 'De terugkeer van de iconische bultrugwalvis is een resultaat van de wet op de bescherming van de bedreigde diersoorten', aldus Eileen Sobeck, van de NOAA.

Twee groepen bultrugwalvissen worden nog wel bedreigd. Het gaat om de walvissen in de Arabische Zee en die voor de kust van de Kaapverdische Eilanden. Als het voorstel van NOAA wordt goedgekeurd, zullen de tien andere populaties wel nog altijd beschermd worden op basis van de wet op de bescherming van zeezoogdieren.
Bron : AD

170 jaar oud glas champagne

22-04-2015

Franse wetenschappers hebben 170 jaar oude champagne geproefd en onderzocht. De champagne werd in 2010 opgedoken uit een gezonken scheepswrak in de Baltische Zee.

De drank bevat opvallend veel suiker en blijkt na een verblijf van bijna twee eeuwen op de zeebodem nog altijd relatief goed te smaken. Waarschijnlijk is de champagne ooit geproduceerd door de wijn zes tot acht maanden te laten rijpen in houten vaten. Dat melden de onderzoekers van de Universiteit van Reims in het wetenschappelijk tijdschrift PNAS.

Champagnehuizen
De flessen champagne werden in 2010 opgedoken uit de Baltische Zee. De drank werd waarschijnlijk aan het begin van de negentiende eeuw van Duitsland naar Rusland vervoerd en is afkomstig van verschillende Franse champagnehuizen. De wetenschappers voerden een chemische analyse uit om de samenstelling van drie flessen champagne in kaart te brengen. Hoofdonderzoeker Philippe Jeandet dronk zelfs 0,1 milliliter van de dranken.

Bubbels
In de champagne zaten nog maar weinig bubbels, omdat de lucht was ontsnapt door de kurk. Toch was smaak volgens de wetenschapper nog goed. In één van de wijnen proefde hij naar eigen zeggen leer en tabak. "Het was geweldig. De smaak bleef nog twee tot drie uur in mijn mond hangen", verklaart hij.
Toch bevatten de oude Franse wijnen ook wat elementen die niet in champagne thuishoren. De wetenschappers proefden volgens New Scientist ook 'dierlijke tinten' en 'nat haar'.

Suiker
Het onderzoek biedt nieuwe inzichten in hoe het proces van wijn maken in de loop der eeuwen is veranderd. Vooral het hoge suikergehalte in de drank (14 procent) is volgens hoofdonderzoeker Jeandet opmerkelijk. "Dat gehalte is verbazingwekkend hoog. Het laat zien hoe anders de smaak van mensen in het verleden was."
In totaal zijn er 168 flessen champagne gevonden in het scheepswrak in de Baltische zee. Een groot deel van de drank is al verkocht. De flessen gingen tijdens een veiling in 2011 voor tienduizenden euro's per stuk onder de hamer.

Mosselbanken van levensbelang voor Waddenzee

18-04-2015

Mosselbanken zijn 'hotspots van biodiversiteit' in de Waddenzee en daardoor van groot belang voor het leven in het natuurgebied. Uit onderzoek, waarbij 12.000 monsters zijn genomen, blijkt het leven er gevarieerder dan gedacht. Op de mosselbanken leven ruim 40 procent meer soorten als wieren, krabben en vissen. De banken bieden namelijk structuur om op te groeien en gelegenheid om te schuilen. Op hun beurt trekt dat leven weer vogels aan: op en rond een bank 3,5 keer meer dan elders.

De vijf rijkste plekken liggen in de luwte van de eilanden, komt verder naar voren uit onderzoek door Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer, Koninklijke NIOZ en Rijksuniversiteit Groningen. Doel van het vijf jaar durende onderzoek was meer kennis te vergaren voor het herstel van een rijke Waddenzee, een mikpunt van de overheid voor 2026. Proeven hebben echter aangetoond dat het herstel van mosselbanken, die onder meer door bevissing zijn verdwenen, niet eenvoudig is. Geduld hebben voor natuurlijk herstel is op zijn plaats. Het niet-verstoren van bestaande mosselbanken moet prioriteit hebben boven herstelexperimenten, stellen de onderzoekers.

Natuurkaart
Eerdere proeven, waarbij jonge mosselen werden aangebracht, mislukten. Volgens onderzoekers hebben proeven met fijnmazige kratten van afbreekbaar plastic meer kans van slagen. De onderzoekers, die financiële steun kregen van het Waddenfonds, Rijkswaterstaat en de provincies Friesland en Noord-Holland, hebben een natuurkaart gemaakt die laat zien waar toekomstige zeereservaten zouden moeten komen.

De resultaten van hun projecten Mosselwad en Waddensleutels worden donderdag gepresenteerd op een symposium in Leeuwarden.
Door: ANP

Grijze walvis legt wereldreis af

18-04-2015

Een grijze walvis heeft een record op haar naam gezet door van de Russische oostkust naar het zuidelijke puntje van Baja California in Mexico te zwemmen - en weer terug. Met 22.500 kilometer is het de langste reis die ooit van een zoogdier is gemeten.

De onderzoekers van de universiteit van Oregon en het Russische Severtsovinstituut volgden met gps-zenders zeven grijze walvissen. Drie van de dieren werden gevolgd vanaf het Russische eiland Sakhalin naar de Noord-Amerikaanse westkust. Het vrouwtje Varvara kwam helemaal tot Mexico, melden de Amerikaanse onderzoekers in een publicatie.

Varvara bezocht de drie broedplaatsen van grijze walvissen en ging daarna tot verrassing van de onderzoekers terug naar Rusland. Al met al was ze 172 dagen onderweg, van november 2011 tot februari 2012.
Bron : AD

Miljoenenschat van recorddiepte opgedoken

16-04-2015

Een Brits duikteam heeft voor bijna vijftig miljoen euro aan zilveren munten opgedoken. De 'schat' is afkomstig van een Brits schip dat in de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers tot zinken werd gebracht.

Deep Ocean Projects (DOS) haalde enkele tonnen aan munten naar boven. Volgens de BBC is dat met de huidige zilverprijs ongeveer 47 miljoen euro waard. De opbrengst is grotendeels naar de Britse staat gegaan, de oorspronkelijk eigenaar van de munten. DOS heeft wel een percentage gekregen.

Het stoomschip City of Cairo was in 1942 met ongeveer 300 mensen aan boord op weg van Bombay naar Engeland, zonder begeleiding van oorlogsschepen. De zilveren Indiase rupees aan boord waren bedoeld om de oorlog tegen de Duitsers te financieren. Daar is het nooit van gekomen. Door twee torpedo's van een Duitse duikboot, de U-68, werd het schip naar de bodem van de oceaan gezonden.

Wereldrecord
DOS ontdekte het schip in 2011, ruim 700 kilometer ten zuiden van het eiland St. Helena in de Atlantische Oceaan. Met de duikactie naar de SS City of Cairo is een wereldrecord neergezet, schrijft het bedrijf. Nooit eerder werd van zo'n diepte, 5 kilometer en 150 meter, een schat naar boven gehaald. Ter vergelijking: de Titanic ligt op bijna 4 kilometer diepte.

De munten werden in september al opgedoken, maar DOS moest dat nog even stilhouden van de Britse regering. De munten zijn door de Britten omgesmolten en verkocht.

Overlevenden
Voor 104 mensen aan boord is het verhaal slecht afgelopen. Zes mensen lieten direct het leven na de torpedo-aanval. De rest van de 300 opvarenden wist zich in eerste instantie te redden op een van de zes reddingsboten. Op weg naar het vaste land stierven nog eens 98 mensen.

De schat werd 700 kilometer ten zuiden van het eiland St. Helena gevonden:
RTL Nieuws

Octopus neemt vorm aan van andere dieren

14-04-2015

Om de andere dieren in de oceaan af te schrikken kan deze octopus allerlei vormen aan nemen. Hij kopieert dieren die gevreesd worden door zijn vijanden, zoals een zeeslang of een giftige platvis. De ‘mimic octopus’ werd voor het eerst gezien in de jaren negentig voor de kust van Indonesië.

Mimic octopus

Walvisjacht: Japan op het matje geroepen

14-04-2015

Afgelopen vrijdag is Japan weer begonnen met de jaarlijkse walvisjacht. Vier schepen zijn uitgevaren voor de jacht op dwergvinvissen. Tot 26 mei willen de Japanners 51 dieren doden, zogenaamd voor wetenschappelijk onderzoek.

Vorig jaar sprak het Internationaal Gerechtshof in Den Haag zich uit tegen de walvisjacht. Het hof vond dat de jacht op walvissen in het zuidpoolgebied onvoldoende wetenschappelijke basis had en dus gestaakt moest worden. Japan liet het daar echter niet bij zitten en kondigde aan gewoon door te gaan met de jacht. Het Aziatische land beweert dat het walvisprogramma tot een beter begrip van het Antarctische ecosysteem leidt en dat bijvoorbeeld de leeftijd van walvissen pas vastgesteld kan worden door hen te vangen.

De Internationale Walviscommissie (IWC) zet echter vraagtekens bij de “wetenschappelijke” walvisvaart van Japan en heeft Tokio gevraagd om meer analyses en argumenten voor te leggen, om de walvisjacht te kunnen rechtvaardigen.

Tijdens het seizoen 2013-2014 heeft Japan 251 dwergvinvissen gevangen. Dat aantal lag een stuk lager dan voorgaande jaren, waarin soms zelfs tot 900 walvissen werden gedood. Acties door vooral Sea Shepherd hebben ervoor gezergd dat de Japanners minder walvissen te pakken konden krijgen. Volgend seizoen wil Japan weer richting de oude quota gaan en 333 dwergvinvissen vangen in Antarctische wateren.

De term “wetenschappelijk onderzoek” is zeer dubieus, zo blijkt ook uit een intern rapport van het instituut dat de Japanse walvisvangst coördineert. Vlees van beschermde walvissen leverde het Institute of Cetacean Research in 2013 namelijk meer dan 14 miljoen euro op.
Bronnen: De Morgen, Nu.nl

Ex-werknemers: Orka's Seaworld vol medicijnen

14-04-2015

Om als orka te overleven in een bassin heb je een flinke hoeveelheid medicijnen nodig. Naast benzodiazepines, om de orka’s in toom te houden, krijgen zij bij SeaWorld ook antipsychotica toegediend om het testosteron te onderdrukken. Zo kreeg een orka met een zogend kalf van nog maar 9 dagen valium (een benzodiazepine) toegediend. Verder krijgen de dieren nog maagzuurremmers, antibiotica als preventie tegen infecties en anticonceptie om zwangerschap te reguleren, toegediend. Het dieet van medicijnen wordt nog aangevuld met ruim 35 kilo aan gelatine per dag om uitdroging te voorkomen.

De antibiotica die bijvoorbeeld preventief worden toegediend tegen tandinfecties, waar orka’s in gevangenschap snel last van hebben, brengen nare bijwerkingen met zich mee, zoals schimmelinfecties. Om de schimmels uit te roeien worden de vissen die de orka’s gevoerd krijgen geïnjecteerd met antischimmelmedicatie.

Voorstanders van het in gevangenschap houden van orka’s zijn van mening dat de zee aan medicijnen de orka’s helpt om gezond te blijven. Zeezoogdierenwetenschapper Naomi Rose van het ‘Animal Welfare Institute’ daarentegen zegt dat het in gevangenschap houden van orka’s juist het begin is van alle problemen. Wilde orka’s krijgen geen medicijnen toegediend en zij zijn in goede gezondheid.

Sommige van bovenstaande medicijnen zijn zo gevaarlijk dat het voor de mensen die het toedienen aanzienlijke risico’s met zich meebrengt. Ook zijn sommige anticonceptiemiddelen zo sterk dat zij alleen door de mannelijke trainers met handschoenen aan worden toegediend. Vrouwelijke trainers lopen namelijk het risico om onvruchtbaar te raken als zij met deze anticonceptiemedicijnen in aanraking komen.

Tot enkele jaren geleden werd het door SeaWorld, ondanks de risico’s voor de veiligheid en gezondheid van de trainers, toegestaan om als trainer met de orka’s in het bassin te zwemmen. Hier kwam met de dood van trainer Dawn Brancheau in 2010 abrupt een einde aan.
Bron: The Dodo

Rambo de octopus blijkt uitstekende fotograaf

14-04-2015

Verzorgers plaatsten een speciale camera-installatie in het verblijf van Rambo en wat blijkt: met haar tentakels is Rambo prima in staat om onderwaterfoto's te maken.
Volgens Mark Vette, een onderzoeker naar het gedrag van dieren, is het niet zo vreemd dat Rambo de camera weet te bedienen. "Octopussen zijn hele slimme dieren. Ze zijn onderzoekend en het aanleren van nieuwe vaardigheden gaat ze heel natuurlijk af."

Bezoekers van het aquarium konden vrijdag voor twee dollar door Rambo op de foto gezet worden. Alle opbrengsten gaan naar het een goed doel dat zich inzet voor zeedieren.
RTL Nieuws

Rambo

Klimaatverandering bedreigt fish and chips

14-04-2015

Fish and chips, het bekendste Britse gerecht, dreigt ten onder te gaan aan de opwarming van de zee. De patatcomponent van de klassieker loopt geen gevaar, maar wel de vis die ervoor wordt gebruikt. Schelvis, schol en tongschar verdwijnen uit de Britse wateren. Dat meldden Britse media op basis van een onderzoek van de universiteit van Exeter.

De Noordzee warmt veel sneller op dan het gemiddelde zeewater op aarde. Soorten migreren dan normaal gezien naar het noorden, maar in de Noordzee is dat een probleem. Die is namelijk lang niet overal diep genoeg voor bepaalde vissoorten. Die vissen zullen daardoor rap verdwijnen en vervangen worden door warmteminnende vissen die wel gedijen bij de dieptes van de Noordzee. Oftewel: de Britten zullen volgens de onderzoekers een meer mediterraan tintje aan hun fish and chips moeten geven, bijvoorbeeld met octopus of sardines.
Bron : AD

School karpers valt roeiteam aan

14-04-2015

Het roeiteam van de universiteit van Washington is tijdens de training aangevallen door een school karpers. Niemand liep noemenswaardige verwondingen op, maar het is wel een spectaculair gezicht.

Goudvissen nemen meer in Colorado over

11-04-2015

De autoriteiten in het Amerikaanse Boulder County (Colorado) zitten met de handen in het haar door een goudvissenplaag in een lokaal meer. Een handvol in het water gegooide goudvissen heeft zich enthousiast voortgeplant, waardoor er nu duizenden soortgenoten rondzwemmen.

Medewerkers van het verantwoordelijke natuurpark ontdekten vorige maand enorme groepen goudvissen in het meer. Dat moet op termijn mogelijk worden leeggepompt om de plaag een halt te roepen, aldus een woordvoerster van de dienst Parks and Wildlife, die waakt over natuurparken in de staat.

Volgens experts van de dienst kan het rampzalige gevolgen hebben als de vissen ontsnappen en ergens anders neerstrijken. Zo kunnen de dieren bijvoorbeeld ziektes verspreiden onder andere diersoorten of het ecosysteem verstoren. De dieren zijn vermoedelijk in het meer terechtgekomen toen iemand besloot zijn huisdieren te dumpen.
Het is niet de eerste keer dat een goudvissenplaag om zich heen grijpt. Zo'n 2300 goudvissen werden drie jaar geleden uit een nabijgelegen meer gehaald, nadat ze waren verdoofd met elektriciteit.
Bron : HLN

Japan heropent jacht op walvissen

10-04-2015

Vier Japanse walvisvaarders zijn vrijdag de haven uitgevaren voor de jacht op dwergvinvissen ten noordoosten van het land.

Onder het mom van wetenschappelijk onderzoek moeten tot 26 mei 51 dieren gedood worden. De maaginhoud van de dieren zal bekeken worden om het effect van de vinvissen op de kustvisserij vast te stellen, meldt persbureau Kyodo.

Afgelopen jaar bepaalde het Internationaal Gerechtshof in Den Haag dat de jacht op walvissen in het zuidpoolgebied onvoldoende wetenschappelijke basis had en dus gestaakt moest worden. In reactie daarop heeft Tokio zijn walvisvaartprogramma voor de Stille Oceaan omgegooid.
Bron : NU.nl

Verrassing! Jonge schildpad blijkt actieve zwemmer

10-04-2015

Nieuw onderzoek veegt het idee dat jonge schildpadden de eerste jaren van hun leven passief op de golven drijven van tafel. Schildpadden van zes maanden oud blijken al heel actieve zwemmers te zijn.

Zodra een schildpad uit het ei – dat moeder op het strand achterlaat – kruipt, haast deze zich naar zee. Gedacht werd wat de schildpad zich eenmaal in zee maandenlang door de stroming in de oceaan liet meevoeren. Wetenschappers hebben nu echter ontdekt dat die aanname niet klopt.

De boei en de schildpad
Ze trekken die conclusie nadat ze tientallen jonge zeeschildpadden in de Golf van Mexico vingen en van een zendertje voorzagen. Vervolgens lieten ze de schildpadden weer los op de plek waar ze ze gevangen hadden. Naast de schildpadden zetten ze op diezelfde plek ook kleine, drijvende boeien uit. Net als de schildpadden waren die boeien uitgerust met een zendertje. De onderzoekers keken daarna naar de bewegingen van de drijvende boeien en de jonge schildpadden waarvan werd aangenomen dat ze net als die boeien passief op de golven dobberden.

Verschil
Uit het onderzoek blijkt dat de afgelegde route van de schildpadden verschilt van de route die de boeien aflegden. Al in de eerste dagen nadat de schildpadden en boeien waren uitgezet, was er een groot verschil (tot wel 200 kilometer) tussen de afstand die de schildpadden en de afstand die de boeien hadden afgelegd. In bijna elk geval bleken de jonge schildpadden actief te zwemmen, waardoor ze sneller een prettige plek in de oceaan bereikten of langer op een prettige plek in de oceaan konden blijven.

Het onderzoek schept meer duidelijkheid over wat onderzoekers de ‘lost years‘ van zeeschildpadden noemen. Zodra jonge schildpadden hun ei uitkomen, verdwijnen ze in zee en onduidelijk is wat ze daar de eerste twee jaren van hun leven precies uitvoeren (zie kader). “Alle soorten zeeschildpadden worden met uitsterven bedreigd,” stelt onderzoeker Nathan Putman. “Weten hoe ze zich verspreiden is belangrijk als we ze willen beschermen. Door hun zwemgedrag beter te begrijpen, kunnen we beter voorspellen waar ze heengaan en welke risico’s ze wellicht tegenkomen.”
Bron : Scientias

Amerikaanse marine doodde walvissen met sonar

10-04-2015

Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat sonar gebruikt door schepen verstorend kan werken op de communicatie tussen walvisachtigen. Ze raken erdoor gedesoriënteerd en er zijn bewijzen dat sonar de oorzaak kan zijn van het stranden van walvissen in ondiep water. Maar de Amerikaanse marine maakt het helemaal bont, door sonar te gebruiken met dermate hoge volumes dat het de dood kan betekenen van de dieren. Gelukkig heeft een rechtbank de marine teruggefloten.
sonar

Jarenlang heeft de US Navy sonar de oceaan ingestuurd die zo hard van volume was dat de tonen regelrecht dodelijk waren voor walvisachtigen. De echolocatie had soms het volume van een raketlancering, waardoor het gehoor van walvisachtigen aangetast werd met doofheid als gevolg. Zak Smith is advocaat voor de Natural Resources Defense Council en is actief binnen het zeezoogdieren beschermingsproject:

“Wetenschappers zeggen vaak ‘een dove walvis is een dode walvis’. Harde geluiden bedreigen hun leven, want ze communiceren zelf met sonar. De marinesonar is niet alleen irritant, maar richt ontzettend veel schade aan.

Vloeibaar
De aangerichte schade gaat verder dan ‘alleen’ dove oren. De marine gebruikt de sonar om onderzeeboten op te sporen en voor trainingsdoeleinden. De geluiden zijn soms zo hard dat de longen en andere organen van een walvis die in de nabijheid van zo’n marineschip zwemt gaan meetrillen en vloeibaar worden, met de dood tot gevolg. Op grotere afstand is tijdelijke of blijvende doofheid het resultaat, waardoor de dieren sterke gedragsveranderingen gaan vertonen ten aanzien van de voortplanting, het groepsgedrag en het zoeken naar voedsel.

Uit cijfers van de Amerikaanse marine blijkt dat in de afgelopen 5 jaar maar liefst 9,6 miljoen zeedieren geschaad zijn door onder meer sonar, waarbij 150 dieren de dood gevonden hebben. Volgens de National Marine Fisheries Service is het aantal dode dieren ‘te verwaarlozen’. Maar daar had een federale rechtbank andere gedachten over en die oordeelde onlangs dat de Service nooit akkoord had mogen gaan met de werkwijze van de marine.

Enorme overwinning
De uitspraak volgde op een rechtszaak aangespannen door een aantal dieren- en natuurbeschermingsorganisaties en heeft ertoe geleid dat de marine de werkwijze van het overspoelen van de oceaan met extreem harde geluiden ter discussie moet stellen. De rechtbank oordeelde ook dat het doen van dergelijke proeven voor de walvisrijke kusten van zuidelijk Californië en Hawaï in strijd is met de dierenbeschermingswetgeving. De Amerikaanse marine is nu verplicht om het gebruik van harde sonar in belangrijke gebieden voor walvissen aan banden te leggen. Zak Smith:

“Dit is een enorme overwinning. Feitelijk heeft het hof gezegd dat de werkwijze van de marine in de basis niet deugt.”

Het is nu aan de Amerikaanse marine om onderzoek te gaan doen hoe ze sonar kunnen gebruiken zonder dat het leidt tot de dood en doofheid van walvisachtigen. Ook in Nederland heeft de marine onderzoek gedaan naar de schadelijkheid van sonar voor zeedieren.
Bron © PiepVandaag.nl Bart van Riel

Keert het tij ten goede voor Pacifische orka’s?

08-04-2015
Foto: Erwin Vermeulen

Al enige jaren maken biologen en wetenschappers zich grote zorgen over het hoge sterftecijfer onder orka’s aan de Noord-Amerikaanse westkust. De afgelopen jaren overleefde 100% van de pasgeborenen niet. Verrassend genoeg lijkt er het afgelopen kwartaal sprake te zijn van een ware babyboom: vier pasgeboren orka’s zijn onlangs geteld in de groep Southern Residents. Deze populatie heeft nog steeds te lijden door de wildvangsten voor dolfinaria zoals SeaWorld in de jaren ’60 en ’70. De geboortes zijn een positieve ontwikkeling die hopelijk doorzet, maar aangezien sinds 2012 geen enkel kalf het eerste levensjaar overleefde, is het afwachten of het deze jongen beter vergaat.

Kernramp Fukushima
Niet alleen veel pasgeboren dieren stierven de laatste jaren, er overleden ook meer volwassen orka’s aan de Amerikaanse westkust dan gebruikelijk, sinds de ramp met de kerncentrale van Fukushima in 2011. Het is (nog) niet bewezen, maar er zou sprake kunnen zijn van een verband met lekkage van radioactief materiaal uit de centrale in de Stille Oceaan. Meer onderzoek is nodig om vast te stellen of dit inderdaad de oorzaak is van de huidige verhoogde sterfte van orka’s en andere zeedieren.

Verder viel het onderzoekers op dat het gedrag van de orka’s de laatste twee jaar veranderd is, ze maken veel minder geluid dan voorheen: ze communiceren minder.

Matriarchen in gevaar
Extra verontrustend is het overlijden van moederdieren, waardoor de populatie in gevaar komt. Zo werd afgelopen winter een dood vrouwtje gevonden aan de kust van British Columbia. Het negentienjarige dier (J-32 of Rapsody) uit de groep Southern Residents was zwanger en bleek ernstig ondervoed. Daarnaast wees de necropsie uit dat ze problemen had met het voldragen van haar zwangerschap en dat het jong waarschijnlijk al enige tijd dood was.

Ken Balcomb van het Center for Whale Research in Friday Harbor, Washington:

“Al een paar jaar hebben we geen overlevende jongen gezien. Meerdere kalfjes zijn doodgeboren of vlak na de geboorte overleden. Een aantal walvissen toonde tekenen van zwangerschap maar kreeg uiteindelijk geen kalf.”

Honger door lage zalmstand
Naast de mogelijke vervuiling is het verminderde aanbod van chinookzalm aan de noordwestkust van Amerika een ernstig probleem. Door dammen in noordwestelijke staten af te breken worden ecosystemen hersteld en kunnen zalmen weer naar de oceaan trekken: maar gebeurt dit snel genoeg voor de hongerige orka’s en hun pasgeboren nageslacht?

Erwin Vermeulen, Hoofd Werktuigkundige en Superintendent bij Sea Shepherd:

“Een ander bekend probleem is bioaccumulatie van gifstoffen zo als kwik, PCBs, DDT, POPs en dioxine. Vrouwtjes dragen deze in vet opgeslagen giffen via de moedermelk over aan hun jong. We weten uit de Faroër en Taiji dat dit ontwikkelingsachterstanden en bijvoorbeeld een verhoogde kans op Parkinson tot gevolg heeft bij mensen die dolfijn/walvisachtigen eten. We weten weinig over hoe slecht het is voor de dieren zelf. Daarnaast ondervinden de dieren bij het voedsel vergaren waarschijnlijk hinder van het motorgeluid van de vele whale watching schepen die in de zomermaanden de orka’s dagelijks achtervolgen.”
Bronnen: The Seattle Times, Natural News, cbcnews ©PiepVandaag.nl Angelique Lagarde

Bijzonder ei gevonden van blonde rog

06-04-2015

Het is een zeldzaam exemplaar. Dit grote roggenei werd door de enthousiaste strandspeurder Ruud Blok gevonden op de Hors, het meest zuidelijke strand van Texel. Het is van een blonde rog, een roggensoort die zeldzaam is in de Noordzee. In het Kanaal komen ze meer voor. Waarschijnlijk is dit eikapsel daarvandaan naar Texel gedreven. Eikapsels van deze rog worden maar heel weinig gevonden op de Nederlandse stranden, misschien maar één keer in de tien jaar. Een bijzondere vondst dus.

Eikapsel?
Het ei van een rog heet een eikapsel. Het is een stevig en veilig omhulsel voor de zich ontwikkelende jonge rog. De eikapsels zien er uit als zwarte of bruine ‘doosjes’ met op alle punten een stekel. Bijna alle roggensoorten die in de Noordzee voorkomen leggen eieren en zetten deze vast aan stenen, wrakken of wier. Wanneer ze losraken, spoelen ze aan en kun je ze op het strand vinden. Aan de kleur en vorm van de doos en de lengte van de stekels is te zien van welke soort rog het eikapsel afkomstig is.

Herkenbaar
De eikapsels van blonde roggen zijn vrij makkelijk te herkennen. Ze zijn groter dan die van de meest voorkomende roggensoorten in de Noordzee. Daarnaast zijn de punten aan de uiteinden van het eikapsel aan één kant recht en aan de andere kant gebogen. Ook de smalle randjes aan de zijkant van het roggenei zijn een kenmerk.

Blonde rog
Blonde roggen leven in de noordoostelijke Atlantische Oceaan, het Kanaal en het westen van de Middellandse Zee. Ze worden maximaal 1,20 meter lang en kunnen zo’n 15 jaar oud worden. Jonge blonde roggen leven in ondieper water langs de kust, eenmaal volwassen trekken ze naar dieper water. Ze eten inktvissen, kleine vissen en garnalen. Vrouwtjes leggen hun eerste eikapsels wanneer ze 8 tot 10 jaar oud zijn. Jaarlijks kunnen ze vervolgens 40 tot 140 eieren produceren. Het duurt ongeveer 7 maanden voordat de jonge rog in het eikapsel volgroeid is en het ei verlaat. De rogjes zijn dan 20 centimeter groot.

Meer weten?
Op 22 april opent Ecomare een nieuwe tijdelijke expositie over haaien en roggen. Onder andere wordt dit bijzondere eikapsel tentoongesteld. In onze encyclopedie kun je meer lezen over roggen. Op de website van de Engelse Sharktrust is uitgebreide informatie te vinden over blonde roggen (Engelstalig).
Tekst: Ecomare
Foto's: Ecomare; Dolfinarium Harderwijk

Duiker onwel na duik bij de Bergse Diepsluis

06-04-2015

RILLAND - Een Belgische duiker is zondagavond onwel geraakt na een duik bij Bergse Diepsluis.

De man had samen met anderen gedoken; de groep had de terugreis richting België aanvaard. Rond kwart over zeven 's avonds raakte de 60-jarige duiker onwel. Er werd contact opgenomen met de meldkamer en in overleg werd besloten dat de groep duikers zou stoppen bij de parkeerplaats aan het begin van de Oesterdam bij Rilland.

Traumahelikopter
Daar snelden de hulpverleningsdiensten ook naartoe. Gezien de aard van het ongeval werd ook de traumahelikopter opgeroepen. Het slachtoffer werd naar het ziekenhuis in Goes overgebracht. Volgens het ambulancepersoneel maakte hij het redelijk en was er geen sprake van direct levensgevaar. De andere duikers werden ook medisch onderzocht. Ze vertelden dat ze ongeveer 40 minuten hadden gedoken en dat ze maximaal 15 meter diep waren gegaan.
Bron : PZC

Mini-onderzeebootpiloot worden?

04-04-2015

BREDA - Het is deze zomer voor iedereen mogelijk om een onderzeeboot te leren besturen. Het Bredase bedrijf U-Boat Worx geeft voor het eerst een cursus aan particulieren.
U-Boat Worx staat wereldwijd bekend om haar mini-onderzeeboten. Iedereen die wil, kan zich aanmelden om onderzeebootpiloot te worden.

Wrakduiken in de Middellandse Zee
Een cursus duurt tenminste twee dagen. Je moet wel flink in de buidel tasten. Het goedkoopste programma kost ruim vierduizend euro. Tijdens de cursus wordt er gedoken naar wrakken in de Middellandse Zee bij Malta.
Bron : Bndestem

Antwerpse Zoo presenteert rifaquarium

04-04-2015

In de Antwerpse Zoo is vandaag het nieuwe rifaquarium voorgesteld, met 8 meter breed en 4 meter hoog een van de grootste van Europa. Het gevaarte bevat 300.000 liter zeewater en telt zowat 4.000 tropische vissen als bewoners. Zij leven in en rond een enorm koraalrif, dat een echt ecosysteem moet gaan vormen. Het gaat om het sluitstuk van de renovatie van het meer dan 100 jaar oude aquariumgebouw, die 6 miljoen euro heeft gekost.

Het Aquarium was in 1911 de eerste constructie van gewapend beton in ons land. Het onderging in de loop der jaren al verschillende vernieuwingsoperaties. Op die manier raakte de oorspronkelijke grandeur ervan, met onder meer de ronde bogen en stenen vloer, echter bedekt door modernere lagen. De meest recente renovatie moest die authentieke charme weer aan de oppervlakte brengen, zoals eerder al met verschillende andere gebouwen van de Zoo gebeurde. Een nieuw waterbehandelingssysteem laat bovendien toe om elk van de aquaria een eigen thema mee te geven zoals het Amazonegebied of giftige vissen.

Het vernieuwde gebouw moet ook passen in de filosofie van de Zoo om meer interactie met het publiek teweeg te brengen. Zo zullen de verzorgers vier keer per week in het rifaquarium duiken om de vissen te voederen en de glazen wand te poetsen, terwijl ze de bezoekers uitleg geven over hun werkzaamheden. Het gebouw zal ook door bedrijven kunnen gebruikt worden voor netwerkavonden en diners.

"Dit rifaquarium is echt de parel op de kroon van ons prachtig gerenoveerde Aquarium", stelt Zoo-directeur Dries Herpoelaert. Die hield zijn openingsspeech overigens onder water, vergezeld door Antwerps burgemeester Bart De Wever die al duikend mee de vissen kwam voederen.
Bron : HLN